روی دریاچه قدم میزنم، بیا با من، بیا !

تبليغات

http://news.yahoo.com/news?tmpl=story&u=/060825/photos_ts/2006_08_25t102512_450x440_us_space_russia_tourist

+ نوشته شده در یکشنبه 26 شهریور1385ساعت 12:5 PM توسط سکوت کتالم |

باد پاییزان و زنده شدن حس نوستالوژی درمن

برایش

پاییز را دوست دارم

چروکیده شدن و خشکیدن

آوای خنک نسیم

و پاییزان

آسمان پر ابر

و خورشیدی که به خنکی میگراید

و به گوشه چشم نگاه میکند

و زنده شدن حس حسرت در من

نوستالوژی دیروزها

پاییز را دوست دارم

+ نوشته شده در یکشنبه 26 شهریور1385ساعت 10:33 AM توسط سکوت کتالم |

نگاه دوباره به فلسفه حیات، دیدن نادیدنیها که دیگران نمیبینند ( که قبلاَ ما هم جزو آن دیگران بودیم)، کشف اسرار الهی اگر ما را به آن وادی راهی باشد (سیر الی حق )، استفاده از مفاهیم بدون تکلفات و جنبش به سوی بهتر شدن میتواند آرامش از دست رفته را به ما باز ستاند.
بیگانه ها ذهن سفید مارا به خود مشغول داشته اند( و به سیاهیان آلوده اند)، با ورود سرود قلبها به درونمان، بیگانه را برانیم که : دیو چو بیرون رود فرشته درآید
دنیای ما انباشتی است از فرشته صورتان دیو سیرت که تنفس در این اتمسفر مشترک، بسی حجابها برای ما ایجاد کرده بدون آنکه بدانیم و بخواهیم

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ

روی دریاچه قدم میزنم، بیا با من، بیا !

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی