روی دریاچه قدم میزنم، بیا با من، بیا !

نقره ای با فلسهای سبز، یک ماهی سبیل دار با چشمان بنفش درخشان که به بیرون پرید و در آسمان معلق شد، سپس به دریاچه برگشت تا برای دوستان خبر ببرد.

ماهی که به دریاچه غلطید، به یکباره همه سایه ها رفت...

و سکوت و باز هم سکوت...

جشمانم را بستم و اینبار روی دریاه دراز کشیدم. زیر من آب در جریان است ولی مرا خیس نمیکند، تنها به من جریان خنکی را از اعماق دل خویش، هدیه میکند.

سکوت برای من سکر عاشقانه ای ایجاد میکند... و من در انتظار میمانم.... شاید ندایی.....

با چشمان بسته ام جستجو میکنم...... اما چه بی حاصل.

زیر پاهایم نوازشی را حس میکنم٬ چشمانم را میگشایم و به زیر مینگرم٬ سایه هایی کوچک و متحرک در زیرپایم درآب دریاچه شناورند.

مینشینم و از میان پاهایم به آنها مینگرم٬ سایه های تیره و متحرک که در آبی آب دریاچه شنا میکنند، شاید ماهی اند یا سایه ماهیان.

دست به سوی آنها میبرم، چه جنب و جوشی، انگشتانم چیزهای نرمی را حس میکنند، اینها ماهیان سایه ای اند.

چشمانم را میبندم و منتظر هویدا شدن ماهیان از پس سایه ها مینشینم.... و انتظار ..... .سکوت